CZYLI CO RODZICE POWINNI WIEDZIEĆ

          Wyprawadziecka do szkoły stanowi bardzo ważny element w życiu dziecka. Doroślichcą uchronić swoje pociechy przed wszelkimi niebezpieczeństwami i trudnościami zastanawiają się jak pomóc dziecku, aby osiągnęło kryterium wymagane przed podjęciem nauki.

            Pojęcie dojrzałości szkolnej, bo tak określa się gotowość do podjęcia przez dziecko zadań i obowiązków, jakie stawia przed nim szkoła, obejmuje zarówno jego rozwój psychiczny, fizyczny, umysłowy, emocjonalno – społeczny jak i poziom opanowania umiejętności i wiadomości przygotowujących malucha do podjęcia nauki czytania, pisania i liczenia.

            Po uzyskaniu przedszkolnej gotowości szkolnej wiele rodziców jest nadal niezdecydowanych, niepewnych, czy aby ich dziecko powinno pójść do klasy pierwszej, czy też lepiej, aby pozostało w przedszkolu?

Oto kilka wskazówek , które być może pomogą Państwu w podjęciu ważnej dla rozwoju dziecka decyzji.

Dziecko w oczach rodziców

 Każdy z rodzic obserwując dziecko, słuchając go,  może w przybliżeniu określić czy  osiągnęłoono ten poziom dojrzałości, którego wymaga szkoła. Należy zwrócić uwagę, że dzieci w wieku przedszkolnym mają bardzo zróżnicowane tempo rozwoju. Dlatego też nauczyciele przeprowadzają diagnozę wstępną i diagnozę końcową, która pozwala rozpoznać możliwości i potrzeby dziecka. Ocena gotowości do podjęcia nauki w szkole podstawowej jest długotrwałym procesem – przez wiele tygodni nauczyciel obserwuje i analizuje zachowania dziecka podczas zajęć i zabaw indywidualnych oraz zespołowych, w trakcie czynności samoobsługowych, a także w sytuacjach, które wymagają sprawności ruchowej, by w konsekwencji dokonać niezbędnej i właściwej diagnozy rozwoju dziecka. Sporządzona ocena to bardzo istotny dokument, zawierający informacje o przedszkolaku. Powinna dać ona rodzicom obraz rozwoju dziecka – gotowego do podjęcia zadań szkolnych lub nadal wymagającego wsparcia w rozwoju.

Gotowość szkolna w aspekcie psychologiczno-pedagogicznym

Dojrzałość szkolna oznacza osiągnięcie przez dziecko takiego poziomu rozwoju (umiejętności i wiadomości) w sferze psychicznej, umysłowej, fizycznej oraz społecznej, który umożliwia podjęcie i sprostanie wymaganiom stawianym przez szkolny system edukacyjny. Oprócz wewnętrznych cech osobowościowych dziecka ma również wpływ czynników zewnętrznych czyli odpowiednio dobrana podstawa programowa  czy realizowany program edukacyjny. Dla dziecka, które rozpoczyna naukę w klasie pierwszej istotne znaczenie będzie miała organizacja nauki w szkole :

- zmianowość systemu lekcyjnego,

- wyposażenie klas,

- zawarte w regulaminie oczekiwania i postawy ucznia,

- postawa nauczyciela  edukacji wczesnoszkolnej.

Umiejętności jakie powinno posiadać dziecko sześcioletnie

 dojrzałe do podjęcia nauki w szkole:

  • znać swoje imię i nazwisko, wiek, adres zamieszkania, umieć opowiedzieć o pracy rodziców,
  • umieć narysować rysunek postaci ludzkiej (postać powinna być kompletna, części ciała proporcjonalne do całości, rozmieszczone właściwie),
  • umieć obchodzić się z przyborami do rysowania, malowania, pisania, nie wychodzić poza linie, kolorując obrazek, nazwać to, co narysowało,
  • umieć ciąć nożyczkami w linii prostej i krzywej, lepić z plasteliny,
  • dobierać w pary przedmioty lub obrazki, klasyfikować je według określonej zasady, np. owoce, pojazdy, zwierzęta,
  • łączyć zbiory według określonej cechy, np. wielkość, kolor,
  • wskazywać różnice w pozornie takich samych obrazkach,
  • rozpoznać różne dźwięki z otoczenia, np. głosy zwierząt,
  • liczyć kolejno do 10, po przeliczeniu liczmanów powiedzieć, ile ich jest,
  • dokonywać dodawania i odejmowania na konkretach w zakresie 10,
  • mieć dobrą koncentrację uwagi,
  • być zainteresowane własną pracą i jej efektami,
  • być odporne na niepowodzenia,
  • być wytrwałe przy dłuższym wysiłku,
  • prawidłowo wymawiać wszystkie głoski,
  • nazywać głoskę na początku i na końcu wyrazu, różnicować wyrazy o podobnym brzmieniu, np.: kran–tran, góra–kura, bada–pada,
  • dzielić zdanie na wyrazy, wyrazy na sylaby,
  • umieć opowiedzieć treść obrazka, posługując się mową zdaniową,
  • rozwiązywać proste zagadki,
  • czytać niedługie teksty ze zrozumieniem,
  • uważnie słuchać przez dłuższą chwilę opowiadania, bajki, muzyki,
  • wykonać proste ćwiczenia gimnastyczne, uczestniczyć w grupowych zabawach ruchowych,
  • wskazać lewą i prawą stronę swego ciała i osoby stojącej na wprost,
  • doprowadzić do końca rozpoczętą zabawę, pracę, w trudniejszych sytuacjach zwrócić się o pomoc do osoby dorosłej,
  • zgodnie bawić się z rówieśnikami – współdziałać, czekać na swoją kolej,
  • działać sprawnie, umieć podporządkować się słownym poleceniom,
  • wykonać podstawowe czynności samoobsługowe: samodzielnie zjeść, ubrać się, umyć, zawiązać sznurowadła, zapiąć guziki, zamki,
  • mieć dobre tempo pracy,
  • umieć nawiązać kontakty z rówieśnikami i dorosłymi,
  • być wrażliwe na opinię nauczycieli i innych osób dorosłych.

Objawy świadczące o niedojrzałości szkolnej :

  • trudności z precyzyjnym wykonywaniem codziennych czynności, np. zawiązywaniem na kokardkę sznurowadeł, zapinaniem guzików, posługiwaniem się nożyczkami,
  • słaba orientacja w schemacie ciała, kłopoty z ustaleniem stron, z określeniem kierunku na prawo, na lewo, od siebie, przed, za sobą,
  • trudności dziecka w odwzorowywaniu figur geometrycznych, np. rombu, kwadratu,
  • trudności z wyodrębnianiem elementów z całości, a także łączeniem ich w całość, (budowanie z klocków, układanie mozaiki według wzoru),
  • niedostrzeganie szczegółów różniących dwa obrazki,
  • trudności w orientacji w czasie, w określaniu dni tygodnia, pór roku,
  • trudności w odtwarzaniu prostej melodii i rytmu,
  • trudności z zapamiętywaniem wierszyków czy tekstu opowiadania,
  • nieprawidłowa wymowa, wady wymowy,
  • trudności w różnicowaniu głosek podobnych (s–z, w–f, b–p), zaburzenia słuchu fonematycznego, trudności w analizie i syntezie głoskowej,
  • trudności w rozpoznawaniu liter podobnych kształtem (m–n, l–t, b–d),
  • trudności w opanowywaniu nauki czytania.

Zamieszczone wyżej objawy mogą utrudniać dziecku strat w klasie pierwszej. Jeżeli u Państwa dziecka diagnoza gotowości wypadła słabo nie oznacza to, że jest gorsze od swoich rówieśników. Wówczas ma ono swoją własną indywidualną, nieco wolniejszą dynamikę rozwoju, gdzie po doborze konkretnych działań wspomagających dziecko w jego rozwoju tj. ćwiczeń i zadań osiąga dojrzałość w określonym dla niego czasie.

Niezdecydowany rodzic

Pamiętajcie Państwo, że  jeżeli dziecko będzie przygotowane do podjęcia zadań w szkole, a jego praca odpowiednio wspierana – osiągnie sukces, lecz jeśli zbyt wcześnie podejmie edukację, nie osiągnąwszy dojrzałości – efekt może być odwrotny, osiągniemy porażkę, która przełoży się na dalsze losy edukacji. Aby nie narażać dziecka na niepowodzenia, należy uzbroić się w cierpliwość i  poczekać, aż przedszkolak osiągnie dojrzałość ucznia. Zatem pozostawienie dziecka na kolejny rok w przedszkolu, może przełożyć się na dalsze sukcesy dziecka.

Rady dla rodziców

* Jeżeli w opinii rodzica dziecko nie osiągnęło dojrzałości szkolnej, należy zgłosić się do poradni psychologiczno pedagogicznej, gdzie po odpowiednim badaniu gotowości szkolnej dziecka sześcioletniego, specjaliści przekażą wiedzę niezbędną do pracy stymulującej rozwój poszczególnych sfer rozwojowych przedszkolaka.

*Porozmawiajcie z zaprzyjaźnionymi rodzicami, którzy też borykali się z podobnymi doświadczeniami.

*Jeżeli rodzice uważają, że ich dziecko jest gotowe intelektualnie do podjęcia nauki w klasie pierwszej, należy przyjrzeć się również emocjom dziecka oraz jak radzi sobie w sytuacjach stresujących? Czy ma ataki niekontrolowanego gniewu, zamyka się w sobie bądź płacze?  W jaki sposób rozwiązuje konflikty z rówieśnikami oraz jak funkcjonuje w zabawie polegającej na współzawodnictwie? Większość negatywnych odpowiedzi jest sygnałem, iż należy popracować w tych obszarach. Pracę nad zmianami zachowania w różnych sytuacjach życiowych należy zacząć od własnego domu. Problemy emocjonalne u większości dzieci biorą się z niekonsekwentnego systemu wychowania. W brew pozorom przedszkolaki lubią jasne reguły, zasady i granice, które pomagają uporządkować ich mały świat oraz budować prawidłowe relacje z rówieśnikami.


owocowo 2 20151124 1676956808
W naszym przedszkolu dzieci poznawały dziś owocowo – warzywne smaki, a przy tym wartości zdrowego odżywiania.


PROGRAM ADAPTACYJNY

ODDZIAŁU PRZEDSZKOLNEGO PRZY SZKOLE

PODSTAWOWEJ W NASIADKACH

Wstęp

     Rozpoczęcie przez dziecko edukacji przedszkolnej, to moment przełomowy w jego życiu. Dla wielu dzieci jest to pierwszy kontakt z grupą rówieśniczą i znaczna zmiana dotychczasowego trybu życia. Przychodząc do oddziału przedszkolnego dzieci różnią się „poziomem zdolności przystosowawczych”. Niektóre z nich adaptują się łatwo do nowych warunków oddziału przedszkolnego, inne mają duże trudności. Owe trudności mogą się objawiać różnymi zaburzeniami w zachowaniu i reagowaniu.

     Akceptacja przez dziecko nowej rzeczywistości przedszkolnej, zależy bowiem w dużej mierze od akceptacji i pozytywnego nastawienia rodziców. Jeśli rodzice akceptują wychowawców, ich metody pracy i sam oddział przedszkolny, to zwiększa się także akceptacja nowej sytuacji przez dzieci.

     Dlatego „adaptacja w oddziale przedszkolnym” musi być rozpoczęta od realizacji działań ukierunkowanych na rodziców. Celem tych działań jest:

- stworzenie atmosfery zapewniającej zrozumienie i wsparcie rodziców, otwartość na dialog,

- przybliżenie działalności oddziału przedszkolnego na podstawie obowiązujących przepisów oświatowych, jego specyfiki ze względu na proponowaną ofertę edukacyjną,

- przybliżenie charakterystyki rozwoju i potrzeb emocjonalnych dzieci,

- przedstawienie rad i wskazówek, jak wykorzystać okres poprzedzający przyjście dziecka do przedszkola, aby najwłaściwiej przygotować je do nowego otoczenia,

- przekazanie rad dotyczących postępowania na wypadek „trudnych chwil” w adaptacji dziecka.

     Cele programu:

Wspomaganie dziecka w procesie przystosowania do życia w warunkach oddziału przedszkolnego, poprzez umożliwienie mu poznania nowego otoczenia w poczuciu bezpieczeństwa psychicznego poprzez:

- poznanie nowych osób (nauczycieli, pracowników obsługi grupy),

- poznanie nowego otoczenia (sali, łazienki, szatni i innych pomieszczeń, a także ogrodu oddziału przedszkolnego).

Kształtowanie orientacji czasowej w rozkładzie dnia w przedszkolu, przyswajanie wiedzy o przeznaczeniu i sposobie korzystania z różnych pomieszczeń, kształtowania poczucia przynależności do grupy przedszkolnej:

- ośmielenie dzieci do uczestnictwa we wspólnych zabawach z opiekunami i rówieśnikami,

- uzyskiwanie równowagi między potrzebami dziecka, a warunkami funkcjonowania w grupie rówieśniczej.

Przygotowanie rodziców do udzielania dziecku wsparcia psychicznego i pomocy w procesie przystosowania.

Obniżenie lęku rodziców, związanego z koniecznością oddania dziecka pod opiekę personelowi oddziału przedszkolnego.

Uzyskanie poczucia atrakcyjności oddziału przedszkolnego „w oczach dziecka” i chęci przebywania w nim.

     Program będzie realizowany poprzez:

- Zabawy zapoznawcze.

- Zajęcia.

- Zabawy ruchowe.

- Rozmowy.

- Obserwacje.

- Samoocenę.

- Pokaz.

- Gry i zabawy zespołowe.

     Efekty wdrażania programu:

  1. Ograniczenie lęku i zachęcenie dzieci do przebywania w grupie rówieśniczej.
  2. Złagodzenie trudności w przystosowaniu się dzieci do przedszkola.
  3. Przystosowanie dzieci do warunków nowego otoczenia w sposób łagodny i bezstresowy.
  4. Przyzwyczajenie dzieci do przebywania w licznej grupie rówieśników.
  5. Włączenie rodziców do udzielania dziecku wsparcia psychicznego i pomocy w procesie przystosowania do nowych warunków życia przedszkolnego.
  6. Wzbogacanie pozytywnych doświadczeń dzieci w kontaktach z dorosłymi i rówieśnikami.

Opracowała : Izabela Żebrowska

   
Description of image1
Description of image2
   
   

logo

   
   

STATYSTYKA  

Odsłon artykułów:
558823
   

GOŚCIMY  

Odwiedza nas 77 gości oraz 0 użytkowników.

   

Image

 





Image

 

 



Image

 





Image