Pogoda nas nie zatrzymała!

15-16 czerwca to czas odpoczynku i podziwiania form polodowcowych. Mimo że słońce tym razem postanowiło wziąć wolne, tegoroczna wycieczka szkolna 21 uczniów klas IV-VIII na Mazury okazała się czasem spokoju i relaksu! Deszczowa aura nie tylko nie zepsuła nam planów, ale wręcz dodała całej wyprawie wyjątkowego, survivalowego klimatu.

Oto jak udowodniliśmy, że dla dobrej zabawy nie ma złej pogody:

• Mazurski klimat w wersji „soft adventure”: Zamiast leżenia na plaży, niektórzy postawili na aktywność. Gra w piłkę nożną w kroplach deszczu miała swój niepowtarzalny urok.
• Integracja na pełnych obrotach: kiedy na zewnątrz lało, centrum dowodzenia przenosiło się do domków. Doskonalono sztukę malowania, gier zespołowych wspólnego nawiedzania sąsiadów. 
• Wyprawa: choć dystans pięciu kilometrów na papierze brzmi niewinnie, popołudniowy spacer szybko zweryfikował kondycję. Dla części grupy ten trekking okazał się prawdziwym, wyzwaniem w sercu Krainy Wielkich Jezior! Początek pełen był optymizmu. Ruszyliśmy, jak to mówi Pani Irena,  dziarskim krokiem, rozmawiając i podziwiając widoki. Pierwszy kilometr minął niepostrzeżenie, a humory dopisywały każdemu. Tempo marszu drastycznie spadało, a na twarzach pojawiło się pierwsze  zmęczenie! I wtedy przyszedł on - Kryzys trzeciego kilometra. To właśnie wtedy u niektórych zaczęły się „schody”. Pojawiły się pytania: „Daleko jeszcze?” oraz „Kto wymyślił tę trasę?”. Nogi stawały się ciężkie, a każdy krok wymagał podwójnej energii. Kiedy w końcu dotarliśmy do celu, zmęczenie natychmiast ustąpiło miejsca dumie. Dla wielu z nas było to przełamanie własnych barier. Udowodniliśmy, że nawet bez formy olimpijskiej, dzięki wsparciu ekipy, jesteśmy w stanie pokonać każdą przeszkodę! Na koniec zasłużona kolacja  smakowała podwójnie dobrze.
• Trudny czas – cisza nocna. To była prawdziwa walka z czasem i próba oszukania, że zegarki nie działają prawidłowo. 

Podsumowując, wycieczka pokazała, że najważniejsza jest ekipa, a nie prognoza pogody.